...ตามองเห็น ใจเราเป็นไงรู้ทัน...หูได้ยินเสียง ใจเป็นยังไงรู้ทัน...ใจไปคิด ใจเราเป็นยังไง ก็รู้ทัน
หรือถ้าดูจิตดูใจวันไหนดูจิตใจไม่ออก ก็ดูร่างกายไป เห็นร่างกายยิ้ม ร่างกายขยับมือ เห็นร่างกายพยักหน้า ดูเหมือนเห็นคนอื่นไป
ดูร่างกายเหมือนเห็นคนอื่น ดูจิตใจก็เห็นแค่ว่า...ทุกอย่างมาแล้วก็ไป มาแล้วก็ไป ...ไม่ได้มุ่งจะไปเอาดี เอาสุข เอาสงบอะไรหรอก
ดูไปให้เห็นว่าทุกอย่างมันชั่วคราว...เริ่มเห็นไหม๊ว่าทุกอย่างชั่วคราว... (เริ่มเห็น...) เอาตัวนั้นเป็นทางเอาตัวรอด...
ต่อไปจิตมันยอมรับความจริงว่า... ทุกอย่างในชีวิตเราเป็นของชั่วคราว ...พอจิตมันยอมรับตรงนี้ได้ ...ต่อไปไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในชีวิตเรา เราจะไม่หวั่นไหว...
...อย่างความสุขมันหายไป ...หรือเราอยู่กับคนนี้เรารักคนนี้หายไป ...ใจเราไม่หวั่นไหวมาก เพราะใจมันยอมรับความจริงได้ ...ทุกอย่างมันของชั่วคราว
ใจของคนทั้งหลายที่มีความทุกข์มาก...นี่ เพราะยอมรับความจริงไม่ได้ สิ่งที่กำลังปรากฎต่อหน้าต่อตานี่ถ้าเรายอมรับไม่ได้เมื่อไหร่ เราจะทุกข์เยอะเลย
แต่ถ้าเราเห็นปัญญามันเกิด .....เห็นทุกอย่างที่เกิดต่อหน้าต่อตาเราก็เป็นของชั่วคราว ใจจะไม่หวั่นไหว ไม่หวั่นไหวต่อสุข ต่อทุกข์ ต่อดี ต่อชั่ว...
เราฝึกจนกระทั่งใจเราเข้มแข็งมากขึ้นๆ นะ ไปฝึกเอา...ดี
ถอดความจาก>>ปฏิบัติเพื่อให้เห็นทุกอย่างเป็นของชั่วคราว
https://www.youtube.com/watch?v=H1xsbWmVNxA
ต่อไปจิตมันยอมรับความจริงว่า... ทุกอย่างในชีวิตเราเป็นของชั่วคราว ...พอจิตมันยอมรับตรงนี้ได้ ...ต่อไปไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในชีวิตเรา เราจะไม่หวั่นไหว...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น