การรักษาศีล
...หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
https://www.youtube.com/watch?v=KbSK0lJOfUc
...ส่วนมากวาดภาพไว้ ปฏิบัติธรรมต้องนั่งหลับตา นั่งสมาธิหลายๆชั่วโมง เดินจงกลทเยอะๆ ต้องอดข้าวเย็น ต้องอย่างโน้น ต้องอย่างนี้ เรื่องมาก เรื่องมากจริงๆ การปฏิบัติธรรมจริงๆ คือ การเรียนรู้ตัวเอง สิ่งที่เรียกว่าตัวเรา ก็มีแต่กายกับใจ รูปธรรม นามธรรม ทำไมต้องมาเรียน ความทุกข์มันอยู่ในกายในใจเรานี่เอง ความทุกข์ถ้าไม่อยู่ในร่างกายก็อยู่ในจิตใจ จะมาเรียนจนกระทั่งรู้วิธีที่เราจะอยู่กับความทุกข์
...ส่วนมากวาดภาพไว้ ปฏิบัติธรรมต้องนั่งหลับตา นั่งสมาธิหลายๆชั่วโมง เดินจงกลทเยอะๆ ต้องอดข้าวเย็น ต้องอย่างโน้น ต้องอย่างนี้ เรื่องมาก เรื่องมากจริงๆ การปฏิบัติธรรมจริงๆ คือ การเรียนรู้ตัวเอง สิ่งที่เรียกว่าตัวเรา ก็มีแต่กายกับใจ รูปธรรม นามธรรม ทำไมต้องมาเรียน ความทุกข์มันอยู่ในกายในใจเรานี่เอง ความทุกข์ถ้าไม่อยู่ในร่างกายก็อยู่ในจิตใจ จะมาเรียนจนกระทั่งรู้วิธีที่เราจะอยู่กับความทุกข์
ความทุกข์ทางร่างกายยังไงก็มี หนีไม่รอดหรอก พระพุทธเจ้าวันที่จะปรินิพาน ยังถ่ายเป็นเลือดอยู่เลย ทางร่างกายนี่ หนีไม่ได้ เราจะอยู่กับความทุกข์ทางร่างกายโดยใจไม่ทุกข์ ส่วนทางจิตใจนี่เราจะถอดถอนความทุกข์ออกจากใจได้อย่างเด็ดขาด ใจจะไม่มีความทุกข์อีกต่อไป
ใจของคนในโลกนี้เต็มไปด้วยความทุกข์ ใจของสัตว์ทั้งหลายเต็มไปด้วยความทุกข์ พระพุทธเจ้าสอนวิธีให้เราถอนที่้รียกว่า ลูกศร ลูกธนู คนทั่วไปนะถูกลูกธนูยิงถูกร่างกาย เจ็บเข้าไปถึงใจ ใจเป็นทุกข์ด้วย
ส่วนพระอริยะบุคคลที่ฝึกมาดีแล้ว ถูกยิงด้วยลูกธนูที่ร่างกาย ร่างกายยังไงก็แก่ ยังไงก็เจ็บ ยังไงก็ตาย แต่ว่าไม่ถูกลูกธนูลูกที่สอง คือไม่เจ็บปวดที่ใจ ใจมีความสุข
แล้วเราจะเรียนรู้วิธีที่เราจะอยู่กับความทุกข์ของร่างกาย หรือความทุกข์ในโลกข้างนอก แบบทุกข์น้อยๆ หรือไม่ทุกข์ ส่วนทางใจ เราจะฝึกไปเรื่อยนะ ความทุกข์ของเราจะสั้นลงๆ ความทุกข์ของเราจะเบาลง
แต่เดิมเคยทุกข์นาน ต่อไปนี้ ถ้าเราภาวนาไปเรื่อยๆ ความทุกข์จะสั้นลงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเหลือแว๊บเดียวก็ขาด แว๊บเดียวก็ขาด ไม่ทุกข์ สุดท้ายไม่ทุกข์อีก
ความทุกข์เคยหนักมาก ทุกข์แบบอยากฆ่าตัวตายเลย ความทุกข์ก้จะเบาลงไปเรื่อยๆ ไปเป็นทุกข์นิดๆหน่อยๆ ทุกข์แค่พอรู้สึกๆ แค่พอทนได้ นี่สำหรับคนที่ยังไม่ได้มรรคได้ผลอะไรนะ ถ้าได้มรรคได้ผลนะ ความทุกข์ไม่ถึงใจละ อยู่ที่กายเท่านั้นเอง ขอบเขตที่เราจะเรียนแค่นี้ มีแค่นี้เอง
เราเรียนรู้ทุกข์ ทุกข์อยู่ในกายในใจ ทุกข์ทางกาย เราจะอยู่กับมันโดยใจไม่ทุกข์ ทุกข์ทางใจจะถอนออกไป เคยทุกข์มาก ก็จะทุกข์น้อย เคยทุกข์นานก็ทุกข์สั้น เหลือแว๊บเดียว เรื่องอะไรทุกข์นานๆ เรื่องอะไรต้องทุกข์มากๆ วิธีการที่จะพ้นออกไป มันมีอยู่ ถ้าเราจะรู้จักศึกษา
การจะรู้ทุกข์ได้ เบื้องต้นเราจะต้องรักษาศีล 5 ก่อน ถ้าเราไม่มีศีล 5 ใจเราจะฟุ้งซ่านมาก ศีล 5 นี้มีความจำเป็น ศีล 5 นี้ไม่ต้องขอคนอื่น ไม่ต้องไปขอที่พระนะ แต่ถ้าทำพิธีกรรม ประกอบพีธีกรรม ก็ขอไปตามประเพณี
ในความเป็นจริงแล้วมันอยู่ที่ความตั้งใจของเราเอง อยู่ที่เจตนา ถ้าเรามีเจตนาที่จะงดเว้น การทำบาปอกุศลทางกายวาจา 5 อย่าง ก็เรียกว่าเรามีศีล 5 เรียบร้อยแล้ว ตั้งใจรักษาไป
ศีล 5 ข้อรู้จักไหม๊ ข้อ 1 ว่าไง ภาษาไทย ข้อ 1 ทำอะไร... ห้ามฆ่าสัตว์ ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่ประพฤติผิดในกาม ไม่พูดไม่จริง.. พูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ ไม่กินสิ่งเสพติด ไม่เสพสิ่งเสพติด 5 อันนี้ ทำให้กายวาจาใจของเราเรียบร้อย
ศีลข้อ 1 2 3 4 ทำให้เราไม่ไปรุกรานคนอื่นด้วยกายด้วยวาจา รุกรานด้วยการทำร้ายเขาบ้าง ด้วยการแย่งของเขาบ้าง แย่ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น