วิธีภาวนาเมื่อเครียด...
อย่าไปเกลียดความเครียด
ความเครียดเป็นสภาวะธรรมอันหนึ่ง
ห้ามไม่ได้ เพราะฉะนั้นอย่าไปเกลียดมัน
เพราะยิ่งเกลียดมันยิ่งเครียดมาก
อย่างเราไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เราไม่ชอบ
ใจเราปฏิเสธ เราก็เครียด
แต่ถ้าใจเราเป็นกลาง
ความเครียดมันจะค่อยๆลดลง
แต่ถ้ามันเครียดมากๆ ก็ปลอบมันบ้าง
ท่องคาถาไว้ว่า...
ทุกอย่างในชีวิตเรานี่ ไม่นานมันก็ผ่านไป
ทำใจให้สบายๆ
ห้ามมันไม่ได้หรอก ความเครียด ความทุกข์
บางคน อยู่ที่ทำงานก็เครียด พวกนี้ยังพอค่อยยังชั่ว บางคนอยู่บ้านก็เครียด เห็นหน้าคนในบ้านแล้วเครียดตลอดเลย ทุกข์ตลอดเลย ไม่รู้จะหนีไปไหน (หลวงพ่อรู้ได้งัยอ่ะ?)
ต้องมาฝึกฝนจิตใจของเราให้เป็นกลาง..
ก็ดูว่าเมื่อจิตใจเราไม่เป็นกลาง ใจเรามีโทสะอยู่เนืองๆ มีความไม่ชื่นใจ ไม่แช่มชื่น ให้เรารู้ทันไป...
เราดูกายนี้... เหมือนดูคนอื่น
ดูใจนี้... เหมือนดูคนอื่น
ช่วยมันดูไป บางทีถ้ามันไม่ไหวจริงๆ
ก็ช่วยมันพิจารณา ว่าชีวิตนี้เหมือนความฝัน
เหมือนเรากำลังฝันร้ายอยู่
ถึงเวลาหนึ่งมันต้องตื่นจนได้แหละ
ไม่มีความทุกข์ ที่ไม่ผ่านไปนะ
ในโลกนี้ความทุกข์ก็เหมือนกับความสุข
มาได้ก็ไปได้
เพียงแต่ความทุกข์เกิดขึ้น เราอยากให้มันไปเร็วๆ
เราก็เลยทุกข์ทรมาณมาก
ให้ฝึกไปเรื่อย สอนมันบ้าง
ให้กำลังใจมันบ้าง
หรือไม่.. ดูคนอื่นบ้าง
คนอื่นทุกข์กว่าเรามีเยอะแยะเลย
คนที่มีความทุกข์มากกว่าเราเยอะแยะเลย
บางคนมีรู้สึกชีวิตนี้แย่มากเลย ชีวิตเลวทรามมาก ท้อแท้ใจ ลองหันไปดูคนอื่นบ้าง เราจะพบว่าเขาทุกข์มากกว่าเราเยอะแยะเลย
พอเราเห็นอย่างนั้น เราจะมีกำลังใจนะ มีกำลังใจสู้ต่อ มาดูกายมาดูใจของเราไปเรื่อย เอาความทุกข์มาเป็นทรัพยากรของการปฏิบัติ
เรื่องอะไรเราจะต้องจมอยู่ในความทุกข์ตลอดไป
เราพยามยามรู้สึกกายรู้สึกใจ ดูให้มาก...
วันหนึ่งเราก็ต้องผ่านมันจนได้แหละ
ต้องทนเอา...
source.https://www.youtube.com/watch?v=CJ42UzfBPJo
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น