ต้องรู้ว่ามีจุดอ่อนอะไรจุดแข็งอะไร

เราต้องรู้ว่าเรามีจุดอ่อนอะไรจุดแข็งอะไร ถ้าเรารู้เราก็ดู เราก็หากรรมฐานที่เหมาะกับเรา อย่างเรารู้แล้วว่าจิตเราไม่ตั้งมั่นพอ จิตเราฟุ้งไป ไม่มีแรงทำกรรมฐาน ก็ทำฝึกจิตให้มีแรง

แล้วก็มาดูว่ากรรมฐานอะไรที่เหมาะกับเรา ไม่ต้องเลียนแบบคนอื่นดูเอาเอง การฝึกจิตให้มีสมาธิมีสองลักษณะ

อันหนึ่งให้จิตสงบ อันหนึ่งให้จิตตั้งมั่น ถ้าจิตเราฟุ้งซ่านมากเราฝึกให้จิตสงบ วิธีฝึกให้สงบ คือน้อมจิตไปอยู่ในอารมณ์อันเดียว ที่มีความสุขอยู่ต่อเนื่อง แล้วเป็นอารมณ์ที่ไม่เป็นอกุศล เป็นอารมณ์ที่ดีๆ

ถ้าเราพุทโธแล้วมีความสุข เราก็พุทโธไป จิตเราก็สงบ รู้ลมหายใจแล้วมีความสุข จิตก็สงบ เราดูเอา บางคนสวดมนต์ไปเรื่อยจิตก็สงบ เพราะว่ามีความสุข

อีกสมาธิหนึ่งก็คือการฝึกจิตให้ตั้งมั่น จิตไหลแล้วรู้ จิตไหลแล้วรู้ ทำกรรมฐานอย่างหนึ่ง จิตไหลแล้วรู้มันจะตั้งมั่น

ฝึกสมาธิให้ได้ทั้งสองอันดีที่สุดแล้ว อันหนึ่งไว้พักผ่อน อันหนึ่งไว้เดินปัญญา

-พระอาจารย์ปราโมทย์ ปาโมชฺโช
source.https://dhammaway.wordpress.com/